1 Քանի որ օրենքն ունի ստվերը գալիք բարիքների և ոչ թե կերպարանքը բուն իրողությունների, ուստի օրենքը չի կարող ամեն տարի մատուցվող միևնույն զոհերով կատարյալ դարձնել մատուցողներին։
2 Ապա թե ոչ, նրանք մատուցելուց կդադարեին, որովհետև պաշտամունք մատուցողները, մեկ անգամ մաքրված լինելով, մեղքի հանդեպ ոչ մի խղճահարություն չէին ունենա։
3 Բայց նրանք դրանց միջոցով ամեն տարի մեղքերի հիշողության մեջէին լինում,
4 որովհետև անկարելի է, որ նոխազների և ցուլերի արյունը մեղքերը վերացնի։
5 Դրա համարՔրիստոսըաշխարհ մտնելիս ասում է.
«Զոհ ու պատարագ չկամեցար,
բայց ինձ համար մի մարմին պատրաստեցիր.
6 Ողջակեզները և մեղքի համարզոհերըքեզ հաճելի չեղան։
7 Այն ժամանակ ասացի.
“Ահա գալիս եմ
(ինչպես որՍուրբգրքի փաթույթում իմ մասին գրված է),
որ քո կամքը կատարեմ, ո՛վ Աստված”»(Սաղ. 40.6-8)։
8 Վերևում նա ասում է. «Զոհ և ընծա, ողջակեզներ և մեղքի համարարված զոհչկամեցար, և ոչ էլդրանքքեզ հաճելի եղան, որոնք մատուցվում են ըստ օրենքի»,
9 այնուհետև ասում է. «Ահա գալիս եմ քո կամքը կատարելու, ո՛վ Աստված»։ Ջնջում է առաջինը, որպեսզի երկրորդը հաստատի։
10 Այդ կամքով է, որ մենք սրբվեցինք Հիսուս Քրիստոսի մարմնի միանգամյա ընծայաբերումով։
11 Եվ ամեն քահանայապետ ամեն օր կանգնում է պաշտամունք մատուցելու և նույն զոհերն է շատ անգամ մատուցում, որոնք երբեք չեն կարող մեղքերը վերացնել։
12 Բայց նա, մեղքերի համար մեկ զոհ մատուցելով, մշտնջենապես Աստծու աջ կողմում նստեց։
13 Եվ այնուհետև սպասում է, մինչև որ իր թշնամիներն իր ոտքերի տակ պատվանդան դրվեն։
14 Որովհետև մեկ պատարագով սրբվողներին հավիտյան կատարյալ դարձրեց։
15 Բայց Սուրբ Հոգին էլ մեզ վկայում է վերևում ասելուց հետո.
16 «Սա է այն ուխտը, որ պիտի կնքեմ նրանց հետ
այն օրից հետո,- ասում է Տերը.-
իմ օրենքները նրանց սրտերի մեջ պիտի դնեմ
և նրանց մտքերի վրա պիտի գրեմ դրանք»։
17 «Նրանց մեղքերն ու նրանց անօրենություններն
այլևս չեմ հիշելու»(Երմ. 31.33-34)։
18 Իսկ որտեղ դրանց թողություն կա, մեղքի համար այլևս զոհ պետք չէ։
Մոտենանք Աստծուն
19 Արդ, եղբայրնե՛ր, քանի որ համարձակություն ունենք մուտք գործելու սրբարան Հիսուսի արյամբ,
20 որը մեզ համար նոր ու կենդանի ճանապարհ բացեց վարագույրի միջով, որ իր մարմինն է,
21 և մի մեծ քահանա ունենք Աստծու տան վրա,
22 նրան մոտենանք ճշմարիտ սրտով, լիակատար հավատով,մերսրտերը չար խղճմտանքից մաքրված ու մեր մարմինը մաքուր ջրով լվացված։
23 Աննկուն պահենք հույսի դավանությունը, որովհետև խոստացողը հավատարիմ է։
24 Եվ միմյանց նկատմամբ հոգատար լինենք՝ սիրո ու բարի գործերի մղելով։
25 Եվ մեր մեկտեղ հավաքվելը զանց չառնենք, ինչպես ոմանց սովորությունն է, այլմիմյանցքաջալերենք, և այնքան ավելի, որքան տեսնում եք, որ օրը մոտեցել է։
26 Եթե մենք ճշմարտության գիտությունն ընդունելուց հետո հոժար կամքով մեղք գործենք, ապա մեղքերի քավության համար այլևս ուրիշ զոհ չի մնում,
27 այլ դատաստանի ահավոր սպասումը և կրակի զայրույթը, որ լափելու է հակառակվողներին։
28 Մեկը, որ Մովսեսի օրենքն անարգում էր, երկու կամ երեք հոգու վկայությամբ անողորմաբար սպանվում էր։
29 Կարծում եք՝ որչա՜փ ավելի խիստ պատժի կարժանանա նա, ով ոտնահարել է Աստծու Որդուն և անմաքուր համարել ուխտի արյունը, որով նա սրբվեց, և ով անարգել է շնորհի Հոգուն։
30 Քանի որ ճանաչում ենք նրան, որ ասաց.
«Իմն է վրեժխնդրությունը, և ես պիտի տամ հատուցումը»(Բ Օր. 32.35)։
Եվ դարձյալ.
«Տերը պիտի դատի իր ժողովրդին»(Բ Օր. 32.36)։
31 Ահավոր է կենդանի Աստծու ձեռքն ընկնելը։
32 Արդ առաջին օրե՛րը հիշեք, երբ դուք լուսավորվելուց հետո բազում չարչարանքների դիմացաք։
33 Երբեմն նախատինքների և նեղությունների մեջ խայտառակվեցիք, երբեմն էլ այդպիսի վիճակում գտնվողներինցավակիցեղաք։
34 Որովհետև և՛ բանտարկվածներին չարչարակից եղաք, և՛ ձեր ունեցվածքի հափշտակումը ուրախությամբ ընդունեցիք՝ իմանալով, որ ձեզ համար ավելի լավ ու մնայուն ինչք ունեք։
35 Ուրեմն մի՛ կորցրեք ձեր վստահությունը, որ մեծ վարձատրություն ունի։
36 Ձեզ համբերություն է պետք, որպեսզի Աստծու կամքը կատարելով՝ խոստումն ստանաք։
37 Քանի որ
«Մի փոքր միայն, մի փոքր ժամանակ ևս,
և նա, ով գալու է, կգա ու չի ուշանա։
38 Բայց իմ արդարը հավատով կապրի,
իսկ եթե մեկը ընկրկի,
իմ հոգին նրան չի հավանի»(Ամբ. 2.3-4)։
39 Իսկ մենք ընկրկողներ չենք, որ կորսվենք, այլմերհոգիների փրկությանը հավատացողներ։